google.com, pub-1027858727227484, DIRECT, f08c47fec0942fa0

Οι πιθανές εκπλήξεις της κάλπης

Του Κώστα Ράπτη

“Αυτό το Κοινοβούλιο δεν μπορεί να κρατά πλέον τη χώρα όμηρο” διακήρυξε ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον επιχειρηματολογώντας στη Βουλή των Κοινοτήτων υπέρ της διεξαγωγής πρόωρων εκλογών.

Η επιθυμία του εκπληρώθηκε. Η Βρετανία οδεύει στις πρώτες μετά το 1923 χριστουγεννιάτικες εκλογές, καθώς πρώτοι οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (LibDem) και οι Σκωτσέζοι εθνικιστές του SNP και κατόπιν υπό πίεση και οι Εργατικοί αποδέχθηκαν την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, με λίγη βοήθεια από τους “27”, οι οποίοι επισημοποίησαν την χορήγηση νέας, τρίμηνης παράτασης στο Brexit, απομακρύνοντας έτσι τον άμεσο κίνδυνο ασύντακτης εξόδου.

Ο ηγέτης των Συντηρητικών ολοκληρώνει έτσι μια μακρά σειρά διαδικαστικών ηττών στο κοινοβούλιο με μία νίκη σε ό,τι για τον ίδιο είναι το περισσότερο ουσιώδες: Την δυνατότητα να επιβεβαιώσει την εξουσία που του δόθηκε χωρίς εκλογική νομιμοποίηση, εν μέσω εσωκομματικών κλυδωνισμών.

Οι αντίπαλοί του έκαναν τα πάντα, ώστε να καταστήσουν ανέφικτη την υλοποίηση της κεντρικής εξαγγελίας του όταν ήρθε στα πράγματα, ότι δηλ. η έξοδος από την Ε.Ε. θα πραγματοποιηθεί, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες χωρίς άλλη αναβολή, στις 31 Οκτωβρίου. Όμως ο Μπόρις Τζόνσον κέρδισε τη δυνατότητα να εμφανίζεται ως ο υπέρμαχος της λαϊκής ετυμηγορίας του δημοψηφίσματος του 2016, απέναντι σε ένα πολιτικό “κατεστημένο” που την υπονομεύει και κωλυσιεργεί.

Οι δημοσκοπήσεις δίνουν στο Κόμμα των Συντηρητικών διψήφιο προβάδισμα έναντι των Συντηρητικών, όμως αφενός οι ιδιαιτερότητες του πλειοψηφικού συστήματος, αφετέρου η μεγάλη αποξένωση των ψηφοφόρων από το πολιτικό παιχνίδι κρύβει εκπλήξεις – όπως συνέβη στο δημοψήφισμα του 2016 και στις εκλογές του 2017.
Η ώρα των “τρίτων”

Ο σερ Τζον Κέρτις ανήκει στους ελάχιστους δημοσκόπους που δεν διαψεύσθηκαν την περασμένη τριετία – και προβλέπει ότι η αναμέτρηση της 12ης Δεκεμβρίου δεν θα οδηγήσει απαραίτητα σε ξεκαθάρισμα του πολιτικού τοπίου. Για την ακρίβεια, η μόνη πρόβλεψη που αποτολμά προς το παρόν είναι ότι θα αναδειχθεί αριθμός-ρεκόρ βουλευτών (άνω των 100) που δεν θα ανήκουν ούτε στο Συντηρητικό ούτε στο Εργατικό Κόμμα, καθώς τόσο το SNP (που απειλούν τις 13 εναπομείνασες έδρες των Τόρηδων στη Σκωτία) όσο και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες αναμένεται να ενισχύσουν την κοινοβουλευτική εκπροσώπησή τους.

Αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι η προσπάθεια των πρωταγωνιστών του παλαιού δικομματισμού να κατακτήσουν την πλειοψηφία περιπλέκονται. Σημαίνει επίσης ότι ειδικά ο Μπόρις Τζόνσον δεν έχει άλλη επιλογή από την ξεκάθαρη νίκη, εφόσον, μετά και την ρήξη με τους Βορειοϊρλανδούς του DUP, δεν διαθέτει πιθανούς μετεκλογικούς συμμάχους.

Αντίθετα, οι Εργατικοί μπορούν και χωρίς την απόλυτη πλειοψηφία να συνεργασθούν με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες ή το SNP, που πάντως θα προβάλλουν αντιστοίχως τους όρους της ανάκλησης του Brexit και της διενέργειας νέου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Σκωτίας.

Σε μικρότερη κλίμακα, συνάπτονται ήδη σύμφωνα εκλογικής συνεργασίας: Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, οι Πράσινοι και το ουαλικό Plaid Cymru αποφάσισαν να μην συγκρουσθούν στις συγκριτικά λιγοστές περιφέρειες που το καθένα από αυτά τα κόμματα έχει τις περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας.

Εκλογικό σύμφωνο προτείνει και ο Νάιτζελ Φάρατζ του κόμματος Brexit στους Συντηρητικούς, αλλά μέχρι τώρα δεν εισακούεται. Η φιλοδοξία του να αποσπάσει έδρες των Εργατικών στην βόρεια Αγγλία που τάχθηκε υπέρ της εξόδου, πιθανότατα δεν θα εκπληρωθεί.
Τι κρίνουν οι μετατοπίσεις

Η βασική πρόβλεψη του electoralcalculus.co.uk είναι ότι οι Συντηρητικοί θα αποσπάσουν το 35,3% των ψήφων και 363 έδρες (επί συνόλου 650), οι Εργατικοί 25,3% και 186 έδρες (από 262 το 2017), οι LibDems 18,1% και 31 έδρες (από 12), το SNP 3,2% και 48 έδρες (από 35), το κόμμα του Brexit 11,3% αλλά καμία έδρα, οι Πράσινοι 4,1% και 1 έδρα, το Plaid Cymru 0,7% και 3 έδρες, το δε DUP 9 έδρες (από 10) ενώ το επίσης βορειοϊρλανδικό Sinn Fein θα παραμείνει στις 7 έδρες.

Σύμφωνα με ανάλυση του Guardian, αν οι Συντηρητικοί χάσουν και τις 13 έδρες τους στη Σκωτία θα χρειαστεί να κατακτήσουν συνολικά 21 έδρες για να έχουν αυτοδυναμία (χωρίς να υπολογίζονται άλλες πιθανές απώλειες σε περιφέρειες του Λονδίνου και της νοτιοανατολικής Αγγλίας με περισσότερο ευρωπαϊστικό προσανατολισμό). Αυτό προϋποθέτει τη μετακίνηση μόλις του 1,4% των ψηφοφόρων από τους Εργατικούς και τους Φιλελεύθερους προς το κόμμα του Τζόνσον. Αντίθετα, οι Εργατικοί απέχουν 64 έδρες από την αυτοδυναμία, το οποίο αντιστοιχεί σε μετακίνηση τουλάχιστον του 3,6% του εκλογικού σώματος. Όμως με κέρδη της τάξης του 1,97% από τους Συντηρητικούς θα μπορούσαν να αναδειχθούν πρώτο κόμμα με σχετική πλειοψηφία 291 εδρών.